Hallo allemaal,

Het nieuwe jaar…. 2012. Wat zal het ons brengen?

Het laatste oude  ”nieuws” is dat we zouden gaan verhuizen binnen Chertsey.
Tijd voor een nieuw huis. We zagen er naar uit om te gaan verhuizen. Het was wel even een gedoe om tijdelijk bij andere mensen te wonen. Maar omdat we wisten dat het tijdelijk was, goed te doen. Dus vol goede moed alles ingepakt en bij onze buren opgeslagen en in het huis van vrienden gaan wonen (die op dat moment op vakantie waren).
Halverwege deze periode (waarin ook nog even neef Jesse kwam logeren ) kregen we het bericht dat het huis niet doorging. Tja, daar zit je dan in een huis met 4 kinderen en 2 slaapkamers en vrienden die ook weer terug willen in hun huis natuurlijk… Ze zeiden nog wel heel lief dat we mochten blijven maar dat zagen we helemaal niet zitten.
(4 volwassenen en 5 kinderen in nog steeds 2 slaapkamers)
Uiteindelijk zijn we toen een weekend naar het huis van andere vrienden gegaan, daarna een week naar Wales geweest om toch een soort van zomervakantie te hebben en daarna verhuisd naar het huis van een vrouw uit de kerk die voor ons bij vrienden was gaan wonen. Toen we terug kwamen uit Wales kwamen we er achter dat een huis dat we al een keer gezien hadden nog steeds te huur stond. We hadden dat huis ook bekeken met de kinderen (in Juni al) maar het bleek te duur voor ons. Ze hadden ons destijds verteld dat ze huurders hadden gevonden dus we waren nogal verbaasd dat het niet verhuurd was. Het goede nieuws was dat de prijs ook nog eens 150 pond gezakt was. Dit zou betekenen dat het op het zelfde bedrag uit zou komen als het huis wat niet door was gegaan. mmmm interessant! Oscar heeft de makelaar gebeld en nog eens 200 pond minder geboden. En dat bod werd geaccepteerd! Wow, we wonen nu in een super huis met 5 slaapkamers en zelfs een kantoorruimte achter in de tuin. We voelen ons enorm gezegend! Het was een heftige tijd met 5 verhuizingen in 6 weken tijd. Maar ook super gaaf om te merken dat de kinderen er zo flexibel mee om gingen. (oh, is dit nu mijn bed? ok!) God voorziet, soms op onverwachte manieren! 

We wonen hier nu drie maanden. De tijd gaat snel en we beseffen dat we as. zomer hier alweer 2 jaar zijn. Momenteel zijn we druk bezig met werk en kerk Oscar werkt grotendeels vanuit huis maar ook voor een Engels bedrijf waarvan de NL website niet op orde was. Verder is hij betrokken in de kerk bij het muziekteam, de voorbede-avonden, de kidz-club, de web-site en communicatie voor de kerk. Ik leid momenteel een groep voor jonge moeders over opvoeding, begin binnenkort met het leiden van een Alpha-cursus en start vrijdag met de vervolg cursus van Options, counseling voor vrouwen die een abortus verwerken. Het eerste gedeelte heb ik in November afgerond. Ik heb onlangs ook mijn CRB-check (Criminal Records Bureau) gekregen zodat ik nu officieel geregistreerd sta om met kwetsbare mensen (zoals ze dat noemen) te mogen werken. Options is onderdeel van Care Confidential.
Vanuit deze cursus ben ik nu ook in contact met een meisje van 16 die net een baby heeft gekregen. Ons plan is om de komende tijd samen op te trekken zodat ik haar kan ondersteunen als moeder en een soort “grote zus” voor haar kan zijn.

Met de kinderen gaat het heel goed. Jaron en Eva hadden het hoogste van de klas gescoord met hun spellingtoets. Het is wel grappig om te horen dat Eva en Tessa met een Engels accent Nederlands praten. De grammatica is ook wel aan het veranderen of de zinnen worden gewoon gemixed. (ik ben honger, ik leg het wel op de top, was dat laatst jaar?, mag ik het uitgeven?, ik ga het even afprinten… om maar wat voorbeelden te noemen) Jaron zit nu in jaar 6, wat het laatste jaar van de basisschool is. Eva zit in jaar 4 en Tessa in jaar 2.
Mila is thuis bij mij. In September is ze 2 jaar geworden. Ze praat en zingt heel wat af! En ze begrijpt Engels en Nederlands. Hoewel begrijpt?
Als ik zeg:”olifant” zegt ze:”neehee, elephant!” Ze zingt uit volle borst mee met “tomorrow” van Annie maar is ook dol op “twinkle, twinkle, little star”

Nu we het nieuwe jaar in gegaan zijn denken we ook meer en meer na of we hier nog blijven of dat we rond de zomer terug naar Nederland gaan.
Momenteel zijn alle opties open.  Willen jullie voor ons meebidden voor wijsheid?

Rest ons nog jullie een heel gezegend en gezond 2012 te wensen!

Heel erg bedankt voor jullie steun door berichtjes, post, skype, telefoon, financiële bijdrage of op welke manier dan ook!

Ohja, hier is ons adres nog:
Moorewell House
Lyne Lane
Lyne, Chertsey
KT16 0AJ
United Kingdom

Hoi allemaal! In ons vorige bericht kun je lezen dat we inderdaad onze huur hebben opgezegd en dat we dus 3 augustus uit ons huis moeten zijn. 
We hebben flink rond gezocht en een paar huizen in de omgeving bekeken afgelopen tijd. Iets dat we erg graag wilden was een huis op loopafstand van zowel school als The Hub (gebouw van de kerk). 
We hebben een paar huizen bezichtigd maar hadden niet echt het idee dat dat 'voor ons' was.

We hadden al wel een huis op het oog dat zo'n beetje aan al onze wensen zou voldoen, enig probleem was dat dat 'te koop' stond. Het is erg dichtbij vrienden van ons en zij verzekerden ons dat dit huis niet meer te huur zou komen te staan. Balen, maar goed…

Op een avond keken we, net voor we wilden gaan slapen, toch nog maar even op internet en, wat schetste onze verbazing, het huis stond plosteling toch te huur!
We hebben direct actie ondernomen, een bezichtiging geregeld en eigenlijk direct daarna (het voelde erg goed, echt ons plekje!) een prijs afgesproken met de makelaar. 

Tot zover allemaal super (hoewel er nog een goedkeuring voor de finacien moet volgen), enig probleem is dat het huis pas beschikbaar is vanaf eind september! Dat betekent een gat van bijna 2 maanden! 

Even leek het erop dat we een huis ter overbrugging zouden kunnen huren, dat lijkt toch wat lastiger te worden.
Voor nu is dit de stand van zaken: we gaan vanaf maandag 1 augustus bij vrienden in huis (zij zijn 2 weken op vakantie) en hopen op een vlooe gang van zaken voor het 'volgende huis'. De makelaar heeft goede hoop dat de huidge bewoners er evt. eerder uit zouden kunnen gaan, dat zou super zijn, liefst half augustus alstublieft

Als eerder gezegd hebben we echt het idee dat God ons deze kant op leidt maar het is wel spannend allemaal! Ik heb wel eens eerder geschreven dat het woordje 'aanbidding' in de bijbel voor het eerst gebruikt wordt in het verhaal van Abraham die gevraagd wordt Isaak te offeren. Zijn statement in dat verhaal is 'wij gaan op de berg aanbidden en wij komen terug'. 
Aanbidding heeft dus in de eerste plaats alles te maken met 'overgave en vertrouwen'. Een liedje zingen is makkelijker

Nou, tot zover even de stand van zaken, genoeg om voor te bidden nog…

 Binnenkort hopelijk weer meer nieuws!

Dag allemaal!

Verhuizen?
Zoals sommigen van jullie al weten zijn we bezig met het zoeken naar een ander huis.
In augustus wonen we alweer een jaar in dit huis (de tijd vliegt!) en de makelaar vroeg of we opnieuw een contract voor een jaar wilden tekenen. Met een beetje prijsverhoging erbij alsjeblieft…


Vandaag is morgen gisteren.
Al een poosje hebben we allebei het idee dat onze tijd in dit huis 'op' is. Het is met 4 kids toch wat aan de kleine kant, werken in de eetkamer wordt wat onhandig, gasten ontvangen is een gedoe…
Natuurlijk zijn we erg gezegend geweest met dit huis; het is een wonder hoe we het gevonden en gekregen hebben!
Maar, zoals met meer dingen, dat wat gisteren een zegen was hoeft dat niet perse vandaag ook weer te zijn. Denk aan het manna in de woestijn (niets van gisteren bewaren), de oversteek over de Rode Zee, en later de Jordaan (daar bleven ze ook niet midden in staan, ze moesten toch echt verder lopen) enzovoort.
Nou, zo voelt het voor ons ook; we hebben het idee dat God ons weer uitdaagt om verder te gaan, iets anders te zoeken.
We zouden het super vinden om gasten te kunnen herbergen; mensen die er even tussenuit moeten, (buitenlandse) gasten die de kerk komen bezoeken, mensen die een jaar als vrijwilliger voor de kerk werken en dichtbij een slaapplek zoeken… nou ja, dat soort dingen dus. En natuurlijk de mensen uit NL die af en toe langs wippen

Spannend!
Dus, lang verhaal kort: we hebben onze huur opgezegd en gaan uiterlijk 2 augustus verhuizen. 
Waar naartoe? Ha, da's een goeie

Opnieuw nemen we deze stap in geloof en willen we God vertrouwen dat Hij zal voorzien. Binnen Jeugd met een Opdracht (waar ik -oscar- een poos voor gewerkt heb) zeggen ze "where God guides He provides", oftewel, waar God leidt zal Hij voorzien.
Zo voelen we het dus ook, dat Hij ons uitdaagt, vooruit port en leidt naar een nieuwe plek.

Eng, spannend, onzeker, maar ook: leuk, avontuur, afhankelijk van God zijn.

Willen jullie mee bidden? 
Het is niet heel gemakkelijk om een passend huis te vinden; we kijken regelmatig op internet enzo, maar er is niet echt een overschot…
We zouden graag een huis vinden dat dicht bij de school van de kinderen ligt, maar ook dichtbij het gebouw van de kerk. Met voldoende ruimte voor onszelf (wonen, spelen, werken) en voor gasten. En betaalbaar alsjeblieft

Nou, zomaar weer een heel verhaal, maar dan zijn jullie weer helemaal op de hoogte.
Nogmaals, gebed en hulp wordt op prijs gesteld!

Bedankt allemaal!

Hartelijke groeten,

Heidi & Oscar

Oh, trouwens, kijk eens op onze nieuwe website: www.liftedup.nl
iets zakelijker dan voorheen, ook dat is een nieuwe ontwikkeling.
En nog eentje; een website die ik pas gemaakt heb voor het gebouw van Jubilee, The Hub: www.chertseyhub.com

Leuk dat je weer even langs komt lezen! Er is weer een heleboel gebeurd de afgelopen maanden. We praten je even bij:

Februari
Deze maand begon natuurlijk met de verjaardag van Eva; 8 jaar alweer! Zoals altijd begint zo’n verjaardag bij papa en mama op bed; gezellig zingen en kadootjes geven en uitpakken. ‘s Avonds hebben we gezellig in een lokaal restaurantje gegeten (pizza, pasta of patat) heel gezellig! En op de zaterdag erna hebben we eerst heerlijke zelfgemaakte taart op (neem eens een kijkje bij de foto’s…) en toen zijn we met z’n allen Londen in gegaan; een leuke reis met trein en metro (al een belevenis op zich met die mensenmassa!) naar het London Science Museum. Wel veel lopen, maar wel heel leuk om al die dingen te zien! 



Jaron had deze maand een zwemtoernooi! Een van de juffen van school had wel eens gevraagd of hij kon zwemmen. Ja hoor, best, A en B diploma, zwemvaardigheid 1 enzo, dus Jaron kan wel zwemmen. Wisten wij veel dat achter die vraag een heus toernooi schuil ging? Nou ja, best. Dus na een paar weken oefenen met een paar andere kinderen van school ging ik (Oscar) met Jaron naar het grote zwemtoernooi; een heel aantal scholen uit de wijde omgeving deed mee. Ik schrok me een hoedje van het inzwemmen van sommigen! Blij dat ik niet mee hoefde te doen, haha, wat een enorm talent zwom daar rond. In de race van Jarons team (5 scholen) werden 2 teams gediskwalificeerd (jaja, het was nog officieel ook allemaal) en daarom werden ze derde; hoppa, medaille verdiend! Veel verder zijn ze niet gekomen, maar het was een hele leuke ervaring!

In de vakantie is Heidi met de kids ook nog een paar keer naar het Chertsey Museum geweest (ik werkte, Mila sliep) ze hebben daar een leuke rondleiding gedaan met van die speurtocht-vragen en later nog zelf een waaier beschilderd en de bijbehorende “taal” geleerd.

Verder was er nog een ouderavond op school; Heidi en ik zijn bij alle 3 de klassen van de kinderen langs geweest om te kijken en horen hoe het met de kids gaat. Geweldig om alle positieve verhalen te horen! Omdat het een wat kleinere school is met een flink aantal ‘special needs kids’ zijn de juffen erg gewend aan ‘persoonlijke aandacht geven’ en da’s natuurlijk erg goed geweest, zeker in het begin! Nu merken we dat de kids gewoon erg goed meedoen, met eigenlijk alles. Super toch?!

Maart
De maand is nog niet helemaal voorbij maar we doen toch alvast even een terugblik. Jaron had een voetbal toernooi met school; ook weer erg leuk om te zien hoe goed ‘ie is ingeburgerd in de klas, hij hoort er helemaal bij en voert af en toen het hoogste woord

Eva is een paar daagjes weg geweest met haar klas, Osmington Bay was de bestemming. Ze hebben allemaal gave dingen gedaan; quads rijden, boogschieten, berg beklimmen, naar het strand, nou ja, ze kwam hartstikke moe weer thuis, maar ze heeft het helemaal super gehad. Ook gaaf dat ze dat gewoon durft hoor, twee nachtjes met zo’n grote groep mensen. Eva komt steeds meer los in de klas en vindt haar juf (die ondertussen zwanger is; da’s al de 3e op rij… we waarschuwen haar volgende juf alvast) ook steeds liever 


Tessa leest al heel goed engelse boekjes met een keurig accent, heel leuk om te horen. Haar juffen zijn dol op haar (1 van de juffen zit ondertussen ook bij ons in de kerk, heel gaaf!) en Tessa komt ook steeds meer los in de klas.
En Mila? Nou, die huppelt overal lekker tussendoor. We hebben pas een filmpje op YouTube gezet waarin je haar op de glijbaan in onze tuin ziet klimmen. Ze is een vrolijke durfal die steeds meer begint te kletsen en klimmen; gezellig zo’n ukkie!

Heidi is nog even heen en weer naar Nederland geweest om ‘stiekem’ gedag te zeggen tegen Maarten en Maaike; onze vrienden verhuizen voor een paar jaar naar Noorwegen dus waarschijnlijk zien we die een poosje niet, behalve via Skype dan. Een paar vriendinnen van Maaike hadden een geheim afscheidsfeestje georganiseerd en dat wilde Heidi niet missen! En omdat we toch vrij dicht bij het vliegveld wonen is zo’n tripje snel gemaakt. Ze heeft het heerlijk gehad; leuk om mensen weer te zien! En er getuige van te zijn dat 6 mensen tot geloof kwamen die zondag in de Schuilplaats.

Ik (Oscar) bleef dus een weekendje met 4 kids achter; grappig om te merken hoe mensen reageren: ‘gaat het wel een beetje’? Haha, dat vragen ze nou nooit aan Heidi als zij eens alleen is met de kids. 

En verder, tsja. Ken je dat verhaal van het jongetje dat met z’n vader in de trein zat? Hij probeerde om, net zoals papa dat kan, heel hard met z’n vingers te knippen. Na een hele poos oefenen lukte dat, en net op dat moment reed de trein een tunnel in. De rest van de reis probeerde het jongetje of hij het weer donker kon laten worden door met z’n vingers te knippen 

Nou ja, zo voelen wij ons een beetje als het gaat om de kerk hier; wij kwamen hier in augustus aan en de kerk bestond toen uit zo’n 70-80 volwassenen en een paar kinderen. Na iets meer dan een half jaar is dat gewoon ruim verdubbeld! Net of wij met onze vingers geknipt hebben, haha.
Zondag de 27e hielden we ‘The Big Invite’, een speciale dienst in een ander gebouw (het past eigenlijk niet meer in ons eigen gebouw hier) en daar waren 250 mensen! Geweldig toch! 


We zijn hier dus op een mooi moment gekomen en kunnen ons steentje bijdragen. 

Kortom; we genieten ervan om hier te zijn en merken dat God ons helpt, leidt en dat hij voorziet in alles wat we nodig hebben en meer! 
Bedankt voor jullie interesse, ondersteuning en gebed.

Tot de volgende keer!

PS. de preken van Jubilee staan ondertussen ook op iTunes; als je nieuwsgierig bent naar waar wij naar luisteren klik dan hier

Waar zijn we nou mee bezig? Waarom zijn we ook weer verhuisd?
 Tijd voor een terug- en vooruitblik…

5 maanden al…
Inderdaad, ruim 5 maanden geleden vertrokken we met een ‘paar’ dozen vanuit Ede naar Chertsey, Engeland. We geloven dat God ons uitdaagde om deze stap te zetten; deel uit gaan maken van Jubilee Life Church, leren, ervaring opdoen, relaties bouwen en een voorbereiding op… tsja, da’s een verrassing, daar komen we later nog op terug, haha.
Maar goed, we zijn dus gegaan en het bevalt prima!
 We zijn heel hartelijk ontvangen hier door mensen uit de kerk en ook onze buren (we wonen in een cul-de-sac, dat klinkt weer wat leuker dan een doodlopende straat) zijn erg vriendelijk. De kinderen zijn al aardig gewend aan hun school (inclusief uniformen) en spreken en lezen al hartstikke goed engels! Ze maken ook langzaam wat vriendjes hoewel dat best wat tijd kost hier; gelukkig wonen er wel wat kinderen in de buurt waar ze leuk mee spelen.

Ons dagelijkse leventje ziet er ongeveer zo uit; Ik (oscar) werk vanuit huis, als ‘self-employed’, meest voor mijn Nederlandse werkgever Shophouse; vanuit de eetkamer cq. het kantoor schrijf en ontwerp ik alles wat nodig is voor de website en communicatie. Heidi is thuis bij Mila en zorgt voor het hele reilen en zeilen van het gezin Biesheuvel; een flinke klus, zeker met een ukkie die alle stapels gevouwen was het liefst omver gooit, handen wast in de wc pot, stiekem de trap op klimt en als 15 maand oude dribbelaar al in de ‘nee-mij-fase’ is beland . Maar ze is wel lief
Jaron (alweer 10 geworden!), Eva en Tessa gaan dus van 8.45 tot 15.15 naar school; ze moesten natuurlijk wel even wennen aan overblijven enzo, maar het is onvoorstelbaar hoe snel ze alles oppikken.

En die kerk dan?
Juist, de kerk. Uiteindelijk was dat de reden dat we hier naar toe verhuisd zijn.
Vreemd genoeg voelde het echt als thuiskomen hier in de gemeente. Vanaf het begin hebben diverse mensen ons flink geholpen met de oversteek, en we zijn met open armen ontvangen. De eerste paar weken hebben we lekker ‘niks’ gedaan in de kerk, maar langzamerhand hebben we wat dingetjes opgepakt; da’s nog altijd de beste manier om te integreren.

Wat doen we daar?
Op de zondagavonden (om de week) is er een ‘hour of power’, een uur van gebed. Om de ‘flow’ erin te houden speel ik (oscar) daar gitaar, altijd een hele toffe tijd, mooi om ‘aanbidding en voorbede’ te combineren (Openb. 5:8). Verder houd ik af en toe een praatje op het podium; voor het avondmaal, mededelingen of collecte etc. Pas heb ik gesproken tijdens een jeugdavond, binnenkort tijdens een jeugddienst van een ‘bevriende gemeente’, nou ja, zo ontstaan er steeds meer leuke dingen. Ohja, met kerst (ook alweer voorbij…) heb ik 2 kerstdiensten georganiseerd; 
1 ‘family service‘ en 1 algemene dienst. Leuk om te zien dat het twee keer volle bak was! Bij uitstek geschikt om nieuwe mensen te ontvangen, en die waren er (zoals heel veel zondagen) volop.

Heidi is vooral betrokken bij vrouwen zowel binnen als buiten de kerk; vriendinnen maken, meehelpen met bijeenkomsten, en binnenkort waarschijnlijk nieuwe ontwikkelingen voor haar als ze gaat meedraaien met ‘Options’; hulpverlening en counseling voor vrouwen bij(ongewenste) zwangerschappen. Uitdagingen voldoende! 

Vooruit
Ons plan is om hier voor 2 jaar te zijn en daarna een nieuwe stap te gaan zetten. We willen hier weg gaan als ‘gezondenen’, en niet zomaar weer terug naar wat we deden. Komende tijd is er dus nog veel om over na te denken, te ontdekken en keuzes in te maken! 
Op onze web-log zullen we onze belevenissen poster, af en toe schrijven we een aparte nieuwsbrief. 
Wil je op de hoogte blijven of ons ondersteunen? Leuk! Stuur ons even een mailtje. Dankjewel!

Visite
Tsja, in onze nieuwsbrief (ziet er leuker uit, maar ja, iets minder ruimte) paste dit stukje tekst er niet meer bij, hier wel
We hebben ondertussen al een aardig aantal mensen op bezoek gehad, ook vanuit NL. Heidi's zus Ruth is langsgeweest met haar 'aanstaande' (klinkt lekker oubollig, haha), Heidi's broer Tim is nog even langsgepiept, Oscar's moeder is zelfs nog even bij de kerstviering in de kerk geweest, Ferry & Carolien (met aanhang) zijn tijdens de kerstdagen hier geweest, dit weekend komen Maaike en Anne nog langs; en dan hebben we nog niet eens alle 'buitenlanders' genoemd die we nog kennen uit onze Denemarken tijd. We genieten enorm van al de bezoekjes (en de pakjes stroopwafels, echte lekkere kaas en koffie enzovoort, hahaha).

Links
Hier hebben we nog wat leuke links voor je:
* filmpje over Sinterklaas
* filmpje Eva tijdens Kerst
* filmpje Jaron tijdens Kerst
* een paar foto's uit november en december 

Tsjonge, voor je het weet is er weer een maand voorbij! Ongelofelijk! Hoogste tijd voor weer een kort berichtje…

Bezoeken
We hebben Heidi's broer Tim eventjes op bezoek gehad (kort maar krachtig, haha) en zelf zijn we ook nog even heel snel heen en weer geweest naar Nederland; Heidi's moeder vierde haar verjaardag, en haar oma ook (91!!) dus een goeie reden om heen en weer te toeren.
En als we er dan toch zijn kunnen we net zo goed ff boodschappen doen; je weet wel, van die onmisbare dingen als hagelslag, echte kaas, goedkope filterzakjes en rookworst  ;-) Ohja, en sinterklaas dingen zoals inpakpapier, chocoladeletters en marsepein, maar dat moet je niet aan de kinderen vertellen hoor

Sinterklaas
Want natuurlijk is Sinterklaas hier niet bekend, maar wij trekken ons daar niks van aan, haha! Elke dag is het Sinterklaasjournaal te bekijken in huize Biesheuvel. Zou het nog goedkomen met de babypiet en de pakjes? Hieronder nog ff een fotootje van Mila verkleed als witte piet:

 
Voor meer foto's kun je even kijken op http://www.flickr.com/photos/oscarenheidi, daar hebben we weer wat recente foto's geplaatst!

Verder zullen er nog wat mensen langskomen voor, rond en na de kerstdagen; vrienden uit Denemarkn, Duitsland, Italie en Nederland; een gezellige boel! Als je ook plannen hebt, mail ons dan ff

Kerstdagen
Met de Kerst zullen we niet naar NL gaan, we blijven lekker thuis Waarschijnlijk komen er dus een paar vrienden langs, da's altijd leuk! Verder zijn de voorbereidingen voor de kerstdiensten in de kerk in volle gang (kijk ff op jubileelife.org/christmas) 

Kids
Met de kids gaat het prima; vandaag was misschien niet zo'n goed voorbeeld daarvan;-) Jaron was ziek thuis (koorts enzo…) en Mila viel plat op haar gezicht waardoor een van haar voortanden iets naar binnen was geschoven, au! Voor de zekerheid maar even naar de 1e hulp in het ziekenhuis gereden, want normaal huilt ze nooit zo lang! Gelukkig was alles OK, ondertussen lijkt ze er ook geen last meer van te hebben en doet ze gewoon weer alle gevaarlijke dingen die ze eerst ook deed
Maar verder gaat het goed, haha… Ze beginnen wat meer vriendjes te maken en bij elkaar te spelen, kost wel wat tijd (er lijkt hier ook niet echt een bij-elkaar-spelen-cultuur te zijn) maar leuk om te zien dat dat ook groeit! 
In de klas gaat het echt steeds beter, de juffen zijn heel positief (en de kids zelf ook…) Zelfs Eva zei pas 'ik vind m'n juf echt lief'. Nou, als Eva dat zegt is het heel wat waard! Een poosje geleden zei ze namelijk nog "pff, ik blijf hier toch maar 2 jaar dus ik luister niet… Haha, altijd eerlijk

Tot zover
Nou, we gaan het hier weer even bij houden, binnenkort schrijven we weer een nieuwsbriefje
Als gezegd, neem ff een kijkje op onze flickr pagina voor als je vergeten was hoe we er ook alweer uitzagen… 

Tsjuus!

Eind oktober alweer! Oef, het wordt koud hier. Het lijkt alweer een hele tijd geleden dat we in onze t-shirtjes buiten konden lopen! Het wordt frisser, de blaadjes beginnen van de bomen te vallen… de herfst is begonnen.

Kids
De kinderen hebben nu een weekje vakantie; afgelopen vrijdag hebben ze nog "harvest-festival" gevierd op school (lijkt een beetje op dankdag voor het gewas) en nu kunnen ze een beetje bijkomen van de eerste weken/maanden school. Ze doen het echt hartstikke goed! 

Jaron is ondertussen al een weekend op kamp geweest met de "cubs" (scouting). Ons buurjongetje Nicholas (ook 9 jaar) zit daar ook op, dus Jaron is een paar keer wezen kijken, en dat beviel hem best! Het weekendje (1 nachtje) was erg leuk voor hem; fikkie stoken, spellen in het bos, slapen in een tent, 's nachts film kijken, dagje Legoland. Wat wil je nog meer? Een engels ontbijtje natuurlijk! Maar dan zonder die witte bonen alstublieft  

Eva heeft al een paar keer bij een vriendinnetje gespeeld, Molly. En toevallig telkens op de dag dat ze daar zelf pizza gingen maken, hoe vind je die? Haha! Dat soort kleine dingetjes helpen Eva echt om zich steeds beter op haar gemak te gaan voelen, en daar zijn we blij mee! 

Ook Tessa maakt steeds gemakkelijker contact met de andere kids; pas heeft ze ook uit school bij een vriendinnetje gespeeld. En op school doet Tessa het ook heel goed; afscheid nemen vindt ze nog niet leuk, maar na 1 minuut is dat ook wel weer voorbij.

Mila vermaakt zich prima; vaak is ze een wandelende glimlach Ze begint ook steeds meer ondeugende dingen te doen, die ze dan zogenaamd niet doorheeft. En zo kan het gebeuren dat je ineens een luier in je wasmachine had… Oeps! Ooit wel eens een wasmachine gestofzuigd?

Familie & vrienden
Af en toe ontvangen we familie of vrienden over de vloer; mensen die we nog kennen uit Denemarken of Nederland en die toevallig in de buurt zijn. Pas waren Ruth (zus van Heidi) en Ward bij ons; na een weekendje Londen kwamen ze 'even' langs', gezellig!
En een poosje geleden heeft Karen Klinkenberg bij ons gelogeerd. Haar achternaam is erg nederlands, maar ze komt toch echt uit Nieuw Zeeland en vindt onze taal nog een beetje lastig Karen woont sinds kort met haar man Nick in Nederland; nadat ze jarenlang in NZ leiding hebben gegeven aan een paar kerken zijn ze naar Europa gekomen om daar een netwerk van kerken op te gaan zetten! Omdat Nick even een paar weken terug naar NZ was kwam Karen even bij ons langs. Erg gezellig!
Verder hebben we Hayley te gast gehad; een vriendin die we nog kennen van onze tijd in Denemarken en die nu in Londen woont. Da's maar een half uurtje met de trein! Erg leuk om haar weer te zien.
En binnenkort komen Selim & Joanna een paar daagjes logeren; een stel uit Wales die we ook nog kennen uit DK. Ons huis wordt dus volop gebruikt, en zo hoort het ook

Wijzelf
En zelf zijn we er ook nog We maken het goed, en zijn erg blij met de stap die we gezet hebben; letterlijk en figuurlijk verleggen van grenzen! 
We merken wel dat het overslaan van een zomervakantie wat parten speelt; we hebben wel zin in een beetje zon en rust. De afgelopen maanden was het natuurlijk gewoon hard werken; voorbereiden, inpakken, heel veel regelen, wennen aan een nieuwe plaats en andere mensen, noem maar op. We genieten er erg van, maar het kost ook gewoon een boel energie. Dat lijkt vaker zo te zijn als je God gehoorzaamt he, vraag maar aan Noach. Eerst een paar jaar een boot bouwen, en als al die dieren er dan een keer inzitten ben je de rest van de tijd bezig met poep scheppen
Ook het thuis werken van mij (oscar) heeft z'n voor- en nadelen. Soms is het even denken; werk ik thuis of wonen we in mijn kantoor…

Kerk
We zijn erg enthousiast over de kerk waar we hier deel van uit maken en van de dingen die allemaal gebeuren. Het is een wat kleinere kerk dan we gewend waren (De Schuilplaats in Ede heeft zo'n 900 mensen, nu zitten we met ongeveer 100 mensen in de kerk), maar dat heeft ook wel weer wat. Naast de 'eigen club' is Jubilee ook betrokken bij "Acts Churches UK", een netwerk van een aantal kerken in de UK. Inspirerend om te zien hoe God werkt in andere gemeentes!
De insteek van Jubilee is erg "mission-minded"; we zijn er niet voor onszelf maar juist ook voor de mensen in de omgeving. Het gebruik van het kerk gebouw straalt dat ook helemaal uit; 
* Coffeeshop; doordeweeks is er een coffeeshop waar mensen uit de omgeving gretig gebruik van maken; koffie, broodjes et. voor een redelijke prijs in een rustige omgeving. Een ideale plaats om in contact te komen met mensen die letterlijk aan de overkant van het gebouw wonen. Op deze manier komen diverse nieuwsgierige mensen eens een kijkje nemen op zondag.
* FunTots; van maandag tot donderdag is er een zgn. soft-play area in de kerkzaal; een plaats waar moeders met kleine kinderen (0-5 jaar) kunnen komen om te spelen en (natuurlijk) kletsen. Dit is ook de plaats waar Heidi in contact is gekomen met een paar van haar huidige vriendinnen! Mensen die dus normaal gesproken nooit uit zichzelf naar een kerk zouden gaan, maar op deze manier wel in contact komen met christenen.
* Who let the dads out? Leuke titel voor een zaterdag ochtend speciaal voor vaders met kleine kinderen; hetzelfde idee als FunTots, maar dan een mannelijke variant, dus met sterke koffie, egg- and baconrolls en kranten Ook weer een goeie mogelijkheid om mensen kennis te laten maken met de kerk en het gebouw.
* Core; een jeugdclub op vrijdagavond en op doordeweekse middagen van 4-6 uur. Een uitstekende plek om (hang-)jongeren op te vangen; tafelvoetbal, pingpong, computers spellen, hulp bij huiswerk, etc. Ook hier zien we dat levens van de jongelui veranderd worden. Gaaf om te zien!
* Alpha; Een hele bekende cursus om mensen kennis te laten maken met de beginselen van het christelijk geloof; de insteek is erg relationeel en ontspannen; samen eten en vragen stellen zijn de basis ingredienten.
* Options; een hulp- en advies centrum gericht op vrouwen met een (ongewenste) zwangerschap. Heidi zal hier binnenkort een cursus voor gaan volgen waarna ze mee kan gaan draaien; ze zal dan betrokken zijn bij voorlichting, advies en counseling. En waardevolle uitdaging!

Naast deze dingen ben ik ook betrokken bij De Kerstviering; in Engeland een groot festijn Ik ben zeg maar de project manager en zorg ervoor dat het allemaal geregeld wordt… Ook hier zal de insteek "mission-minded" zijn; een uitstekende mogelijkheid om iedereen die 1x per jaar in de kerk komt mee naar toe te nemen en ervoor te zorgen dat ze zich welkom, gekend en uitgenodigd voelen om vooral nog eens te komen
Daarnaast speel ik af en toe gitaar in de dienst en op de zondagavond-bidstonden. En af en toe houd ik eens een praatje op het podium; voor het avondmaal, voor een collecte of dat soort dingen. 

Nou, dat was weer een aardig verhaal zeg, bedankt dat je helemaal tot hier gelezen hebt  
Tot binnenkort weer!

Hoi! Even een korte update over hoe de kids het maken, en dan met name op school;

Mila doet net of het huis van haar is Loopt lekker rond en kletst wat af in haar eigen taaltje. Jaron heet "jaa-um", Tessa heet "tetta" en Eva heet "mama". Dus… 

Ohja, alle kinderen (behalve Mila) hebben hun eigen mailadres, dus als je het leuk vind om hun een mailtje te sturen, vraag ons dan ff om het adres.

Hier is trouwens nog een link naar onze foto pagina, misschien wel leuk om 'ns te bekijken… We zijn er net mee begonnen, dus erg vol staat 't nog niet

http://www.flickr.com/photos/oscarenheidi

Tot de volgende keer!

En toe hadden we ineens weer twee verjaardagen achter de rug! Wow, wat vliegt de tijd toch… Een jaar geleden (15-09) werd Mila geboren in Ede, en nu alweer de eerste verjaardag gehad.
Haha, we zullen Jarons reactie nooit vergeten; op school vertelde hij over zijn derde kleine zusje (hij had een broertje gehoopt) "ik heb goed nieuws en slecht nieuws; het goede nieuws is dat er een baby is geboren, het slechte nieuws is dat het wéér een meisje is… Ondertussen doet Mila haar naam (Mila betekent geliefd) eer aan. Er gaan geen 10 minuten voorbij zonder dat iemand haar knuffelt, optilt, vasthoudt etc, en Jaron doet net zo hard mee

Maar goed, Mila was dus de 15e jarig, en ik (oscar) de 16e. Een van de voordelen van bijna tegelijk jarig zijn is dat ik mijn verjaardag met een gerust hart niet hoef te vieren. Forever young, zeg maar…
We hebben Mila's verjaardag uitgebreid gevierd; omdat de rest gewoon naar school moest hebben we het zaterdag gevierd voor een heel stel vrienden, buren en mensen uit de kerk. Heel druk en gezellig, veel cadeaus, baby's en grote mensen.
Even wat fotootjes van haar feestje(s):


 Volgens de traditie pakken we cadeautjes altijd bij ons op bed uit. Het wordt steeds voller


Bij een feestje hoort taart! Grote zus Eva helpt met het uitblazen van de kaars.

En zo te zien smaakt die taart best


Even laten zien dat ze al goed kan lopen, en bijna kan hoepelen…

Mijn verjaardag was ook leuk hoor, maar daar zijn niet zulke leuke foto's van, haha.

Verder gaat het eigenlijk prima hier, de kinderen raken steeds meer gewend aan school (Tessa vindt het afscheid nemen nog steeds niet leuk, maar voor de rest doet ze het super!) Het systeem werkt iets anders dus dat is wel even omschakelen; Eva leert van alles over de Tudors en Jaron is helemaal in het oude Egypte gedoken, compleet met werkstukken enzo, leuk om te zien! 

We voelen ons goed op onze plek in de kerk; hoewel het een stukje kleiner is dan we gewend waren (in Ede zaten we met zo'n 800 man bij elkaar, hier tegen de 100) merken we echt dat God ons hier geplaatst heeft. We zullen de komende tijd wat dingen gaan uitproberen om te kijken wat goed bij ons past, waar we van meerwaarde kunnen zijn etc. Heidi zal misschien gaan meedraaien met "Options", een soort counseling bureau voor mensen die (ongewenst) zwanger zijn of in een moeilijke situatie zitten. Verder is ze betrokken bij het opzetten van wat activiteiten voor vrouwen in Jubilee. Ik ben aan het kijken of ik (zijdelings) bij de muziek in de gemeente betrokken kan zijn, ga bezig met het organiseren van de Christmas Carol dienst (een groot gebeuren hier, erg geschikt om vooral onkerkelijke mensen iets te laten zien van de gemeente) en doe af en toe een klein praatje in de kerk (voor de collecte, bij het avondmaal etc). Dit soort dingen zullen we de komende tijd wat meer gaan doen. Leuk om te merken dat we op deze eenvoudige manier tot zegen kunnen zijn van veel mensen.

Ohja, voor ik ga stoppen, we zijn pas nog met z'n allen naar Londen City geweest; we hebben daar het Aquarium bezocht, zoals de naam al doet vermoeden een grote bak water met visjes, haaien en dat soort beesten erin Haha, nee, was erg leuk en mooi, leuk ook om ineens in het centrum van Londen te lopen met z'n allen; binnen een uurtje stonden we al voor de London Eye. Daar zijn we trouwens maar niet in geweest, joekel van een rij…

Binnen in het Aquarium…
 

En buiten op de Eastbank van de Thames.

Goed, tot zover weer even onze update, binnenkort weer wat meer praatjes en plaatjes.

Zo af en toe (liefst regelmatig, maar ja…) schrijven we hier wat op ons web-log. We zullen daarnaast ook af en toe een "PDF" rondsturen, en naar een enkeling op de post doen, ouderwets, zeg maar

Dit is een link naar zo'n PDF nieuwsbrief: http://www.liftedup.nl/Nieuwsbrief-Oscar-en-Heidi-2010-09.pdf
Voor de liefhebbers hieronder nog even de tekst, voor de plaatjes moet je toch even de pdf bekijken

Naar Engeland
“Verhuizen? Naar Engeland? Waarom zou je dat doen? Je hebt hier toch alles?! Je werk, je kerk, vrienden,  een veilige plek voor de kinderen… En wat gaan jullie daar precies doen dan?”  

De aanloop
 Ruim 3 jaar geleden kwamen we met ons gezin weer naar Nederland. We hadden een tijd doorgebracht in Denemarken op een bijbelschool en waren benieuwd welke plannen God met ons zou hebben. 
Na een tijd van bezinning, nadenken en Gods leiding zoeken hadden we het idee dat het een goede volgende stap zou zijn om naar Engeland te verhuizen. Voor een periode van ongeveer 2 jaar zullen we daar deel uit maken van Jubilee Life Church; een kleine maar groeiende gemeente waar een van onze leraren uit Denemarken voorganger is. Voor ons is dit een enorm inspirerende plek om mee te helpen en te kunnen leren.
De hele voorgeschiedenis (inclusief onze Denemarken-tijd) hebben we de afgelopen tijd geschreven op onze blog; oscarenheidi.web-log.nl

Eerst zien dan geloven?
 Voor ons gezin is dit natuurlijk een flinke stap, maar dan wel een stap in geloof. We hebben het idee dat God ons uitnodigt en uitdaagt om buiten onze ‘comfort-zone’ te gaan; ons land, onze familie en vrienden, onze kerk en ons huis achter te laten. Op weg naar, ja, naar wat eigenlijk? Voor ons voelde het als God die tegen Abraham zei “ga maar op weg en dan zal Ik je het land laten zien”. Dus éérst gaan, en dàn zien. Daarom hebben we vanaf afgelopen maart alle voorbereidingen getroffen om te gaan verhuizen; spullen inpakken, opruimen, huis leeg maken, etc. Een heel gedoe, en dan hebben we het nog niet eens over het zoeken naar woonruimte in Engeland! 

Voorbereiden
Zoals we al schreven waren wij dus al druk bezig met voorbereiden op een verhuizing; hoewel we nog geen huis in Engeland hadden en ook geen huurders voor ons huis in Ede; ergens wisten wij dat we rond 1 augustus zouden gaan verhuizen.  Gelukkig waren wij niet alleen in onze voorbereidingen; aan alles merkten we dat God erbij was! Op het laatste moment (nog geen twee weken van tevoren) kwam alles op een wonderlijke manier samen! Binnen 1 dag hadden we een mooi huis in Engeland en huurders voor ons huis in Ede! 
In het engels zeggen ze “where God guides, He provides” (waar God leidt, voorziet Hij) en we hebben gezien dat dat zeker waar is! En zo kwam het dat we begin augustus inderdaad onderweg waren naar ons nieuwe huis!

Warm welkom
Een vriend vanuit Jubilee Life Church kwam met een grote bus gereden om onze spullen op te halen. Wow! En omdat ook vriend Maarten mee reed konden we onze spullen in één keer verhuizen. De kerk heeft ons een heel warm welkom gegeven! Ook daaraan merken we dat we hier goed zitten.


Het gewone leventje

Als we dit schrijven is het september en is ‘het gewone leven’ hier ook begonnen. Jaron, Eva en Tessa zitten op school en zijn al aardig gewend aan hun uniformen. De taal is nog wel even wennen, maar we zien ze met sprongen vooruit gaan! Oscar werkt 4 dagen per week voor z’n Nederlandse baas (vanuit huis, super!) en Heidi is thuis bij Mila. Samen met de voorganger gaan we de komende tijd nadenken over onze inzet en betrokkenheid in de kerk. Oftewel, samen ontdekken wat het land is dat we in mogen nemen. Een heel avontuur, waarvan we nog niet weten waar het ons zal brengen. Spannend, dat wel, maar tegelijk ervaren we dat het goed is.



Nieuws

De komende tijd zullen we regelmatig wat nieuws posten op onze web-log, en af en toe schrijven we een nieuwsbrief als deze. Als je op de hoogte gehouden wilt worden mail ons dan even. 

Bedankt voor jullie betrokkenheid en alle aanmoedigingen!


Binnenkort weer meer nieuws
  
Heidi, Oscar en de kids